چرا باید یك دوربین دوربین فیلمبرداری دیجیتال بخرید؟

دوربین‌های دیجیتال فیلمبرداری انقلابی در دنیای تصویربرداری آماتور ایجاد كرده‌اند. این دوربین‌ها كوچك‌تر از همتایان قدیمی خود هستند. كوچك‌ترین دوربین فیلمبرداری در بین مدل‌های موجود در بازار، وزنی كمتر از نیم كیلوگرم دارد و به راحتی در كف یك دست جا می‌شود.

ضمناً دوربین‌های جدید دارای كیفیت تصویر بسیار بالاتری هستند و قابلیت ضبط صدای آن‌ها فوق‌العاده است. اما مهم‌ترین قابلیتی كه توانسته است دوربین‌های دیجیتال را در بین كاربران محبوب كند، امكان اتصال آن‌ها و انتقال فیلم ضبط شده به كامپیوتر است. سؤال اینجا است كه انتقال این تصاویر به كامپیوتر چه ارزشی دارد؟

انتقال یك فایل به كامپیوتر یعنی ساده‌ترین روش برای ویرایش، تبدیل، تكثیر و ساخت فیلم‌های ویدیویی. نرم‌افزارهای ویرایش تصویر بسیار ساده‌ای هم برای این دوربین‌ها ارائه می‌شوند كه به شما امكان می‌دهند به سادگی فیلم‌ها‌ را ویرایش كرده و یك نسخه VCD یا DVD از آن را برای پخش در سیستم تصویری خانگی‌ آماده كنید.

در كنار همه این‌ها، می‌توانید نسخه‌ای از آن را نیز از طریق اینترنت و با فرمت‌های تصویری كم حجم‌تر برای عزیزان‌خود در سراسر دنیا ارسال كنید تا آن‌ها نیز در لذت شما شریك شوند. البته اگر هنوز هم به فیلم‌های ویدیویی VHS دلبستگی دارید، می‌توانید با اتصال دوربین به یك دستگاه ویدیو یا تلویزیون، فیلم دیجیتال‌ را  روی یكی از آن فیلم‌ها ضبط كنید و در آرشیو بگذارید.

البته فراموش نكنید كه هر كامپیوتری را نمی‌توان برای انتقال و ضبط فیلم روی درایو‌های نوری مثل CD یا DVD به كار گرفت. كامپیوتر شما باید دارای ورودی‌های مخصوص اتصال سیم‌های رابط باشد، همچنین به یك CD یا DVD رایتر و احتمالاً به فضای خالی زیادی  روی حافظه كامپیوتر نیاز خواهید داشت. اگر تا به حال با چنین مسائلی برخورد نداشته‌اید، بد نیست برای بار اول از یك فرد ماهر‌ راهنمایی بگیرید.

آیا دوربین‌های دیجیتال ویدیویی هم فیلم می‌خورند؟

هم بله و هم خیر. برخی دوربین‌های دیجیتال موجود در بازار همچون دوربین‌های عكسبرداری از كارت‌های حافظه استفاده می‌كنند. بیشتر دوربین‌ها از این درگاه‌های كارت حافظه برای ضبط تصاویر ثابت (عكس‌) و فرمت‌های فشرده ویدیویی MPEG (به منظور ارسال از طریق ایمیل یا وب) استفاده می‌كنند.

اما بیشتر دوربین‌های دیجیتال فعلی، از نوار‌های مغناطیسی استفاده می‌كنند. البته نوار‌های این دوربین‌ها بسیار كوچك‌تر از نوارهای مغناطیسی VHS هستند. مثلاً نوارهای دوربین‌های MiniDV در حدود پنج در هفت سانتی‌متر هستند و نوار‌های MicroDV از این هم كوچك‌ترند. این نوار‌ها كیفیت صدا و تصویر بسیار بهتری دارند و فرمت ویدیویی كه روی آن‌ها ضبط می‌شود، قابلیت انتقال به كامپیوتر را دارد.

چرا دوربین‌های فیلمبرداری دیجیتال از كارت‌های حافظه استفاده می‌كنند؟

تنها دوربین‌های فیلمبرداری MiniDV نیستند كه از كارت كافظه استفاده می‌كنند. اغلب دوربین‌های دیجیتال این قابلیت را دارند. این كارت‌ها نه تنها برای ذخیره كردن عكس و فیلم‌های كم‌حجم به كار گرفته می‌شوند، بلكه در برخی دوربین‌ها این امكان را به كاربر می‌دهند كه بخش‌های خاصی از فیلم را از روی نوار كپی كرده و از طریق این كارت به سادگی امكان انتقال آن را فراهم كنند.

آیا دوربین‌های فیلمبرداری عكس هم می‌گیرند؟

بله، دوربین‌های فیلمبرداری دیجیتالی می‌توانند عكس هم بگیرند. اما باید بدانید كه كیفیت عكس‌هایی كه توسط این دوربین‌ها گرفته می‌شود، به هیچ وجه با یك دوربین عكاسی دیجیتالی قابل مقایسه نیست. كیفیت عكس در این دوربین‌ها بسیار پایین است (در بهترین حالت چیزی كمتر از دو مگاپیكسل) و به همین دلیل كیفیت آن‌ها حتی از عكس های یك دوربین دیجیتالی ارزان قیمت نیز كمتر است.

اگر عكسبرداری با دوربین برای‌شما مهم است، احتمالاً لازم است یك دوربین عكسبرداری هم بخرید. البته اگر قصد دارید گاهی به صورت تفننی چند عكس با دوربین‌ بگیرید و آن‌ها را روی اینترنت بفرستید، همان دوربین فیلمبرداری كافی خواهد بود.

راهنمای سریع خرید

اصلی‌ترین نكته‌ای كه درباره دوربین‌های دیجیتال باید بدانید فرمت ضبط تصاویر ویدیویی آن‌ها است. در حال حاضر فرمت MiniDV محبوب‌ترین فرمت ویدیویی است. دوربین‌هایی از این دست از فیلم‌های دیجیتالی كوچكی استفاده می‌كنند و به‌رغم جثه كوچك ترشان، قیمت آن‌ها كمی بالاتر از همتاهای Digital8 یا VHS خودشان است. خیلی‌ها فكر می‌كنند كیفیت فرمت MiniDV بالاتر از انواع دیگر است، اما واقعیت این است كه كیفیت این فیلم‌ها  بیشتر به كیفیت ساخت دوربین و خود فیلم مورد استفاده ارتباط دارد.

فرمت محبوب دیگر Digital8 است كه البته اندازه دوربین‌های آن به كوچكی MiniDV نیست، اما این امكان را دارید كه فیلم دوربین‌های قدیمی‌تر Hi-8 و 8mm را نیز توسط آن پخش كنید. اگر قصد دارید یك دوربین ویدیویی دیجیتال بخرید كه هم كیفیت خوبی داشته باشد و هم چندان هزینه‌بر نباشد یا اگر قبلاً یك دوربین Hi-8 یا 8mm داشته‌اید و حالا می‌خواهید یك دوربین دیجیتالی بهتر بخرید، احتمالاً Digital8 بهترین انتخاب برای شما خواهد بود.

MicroMV هم یك نوار با فرمت دیجیتالی است كه از سال 2001 از سوی سونی ارائه شد. ابعاد فیلم‌های آن تقریباً هفتاد درصد ابعاد فیلم‌های MiniDV است؛ البته كمی گران‌تر. در حالی كه كیفیت آن تفاوت چندانی با مدل‌های رقیب ندارد.

DVD: این دوربین‌ها می‌توانند مستقیماً روی دیسك‌های DVD ضبط كنند. البته دیسك‌های مورد استفاده آن‌ها از نوع DVDهای هشت سانتی‌متری هستند و هر كدام گنجایش نیم‌ساعت تصویر را دارند. انواع DVD-RW آن‌ها می‌توانند روی یك DVD قابل رایت بارها فیلم ضبط كنند و از انواع معمولی آن‌ها كمی گران‌تر هستند.

دیگر فرمت دیجیتالی مربوط به دوربین‌هایی است كه اصلاً از فیلم استفاده نمی‌كنند. JVC اولین دوربینی بود كه امكان ضبط مستقیم فیلم روی حافظه را ارائه داد. با این كار دیگر هیچ نیازی به تبدیل فیلم برای ویرایش روی كامپیوتر وجود ندارد و می‌توان فیلم‌های ذخیره شده روی حافظه را مستقیماً به كامپیوتر منتقل كرد.

این دوربین‌ها برای استفاده خانگی مناسب است و به دلیل محدودیت حافظه و عدم امكان جایگزینی حافظه پر شده برای فیلمبرداری‌های طولانی مدت مناسب نیستند.

علاوه بر فرمت دوربین‌ها، دقت درباره نكات دیگری هم در هنگام خرید دوربین فیلمبرداری برای‌ شما سودمند خواهد بود. از جمله:

زوم نوری: همانند دوربین‌های دیجیتال عكسبرداری، در دوربین‌های فیلمبرداری نیز معمولاً مقدار زوم دوربین را با اعداد و ارقام بزرگی نمایش می‌دهند. دقت داشته باشید كه زوم نوری دقیقاً به معنای ضریب بزرگ‌نمایی لنز دوربین است. در حالی كه زوم دیجیتالی در حقیقت انتخاب بخشی از مركز تصویر و بزرگ كردن تصویر گرفته شده است.

دقیقاً انگار روی تلوزیون‌ دكمه Zoom را فشار دهید تا بخشی از تصویر بزرگ شود. استفاده از زوم دیجیتالی (كه اغلب بیشتر از زوم نوری دوربین است) موجب افت شدید كیفیت می‌شود.

LCD و منظره‌یاب چشمی: اغلب دوربین‌های فعلی دارای یك LCD با اندازه حداقل 5/2 اینچی هستند كه به شما امكان می‌دهد عكس یا فیلم ضبط شده را روی آن تماشا كنید. برخی از دوربین‌ها هم LCDهای بزرگ‌تر (مثلا ً چهار اینچی) دارند كه هم گران‌تر هستند و هم اندازه خود دوربین بزرگ‌تر می‌شود. منظره‌یاب‌ها در دوربین‌های فیلمبرداری چندان مهم نیستند؛ زیرا اصولاً اندازه این دوربین‌ها به گونه‌ای است كه استفاده از منظره‌یاب به جایLCD بیشتر خسته‌كننده است و تنها در نور شدید كاربرد دارد.

عكسبرداری: قطعاً كیفیت عكس‌های دوربین‌های فیلمبرداری بسیار پایین‌تر از دوربین‌های عكسبرداری همتای قیمتی خود هستند. دقت داشته باشید كه اغلب دوربین‌های فیلمبرداری قیمت متوسط (حدود 300 تا 400 هزار تومان) دارای رزولوشن حسگر زیر  یك مگاپیكسل هستند.

در این بین دوربین‌های فیلمبرداری سه ‌‌CCD از لحاظ عكسبرداری دارای كیفیت بهتری نسبت به تك CCDها هستند. البته سه ‌‌CCDها جزو  دوربین‌های حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای دسته‌بندی می‌شوند و معمولاً گرانقیمت‌ هستند و اگر كاربرد چندان حرفه‌ای ندارید می‌توانید از همان تك CCDها استفاده كنید.

نور سر خود: تقریباً مترادف فلاش سر خود در دوربین‌های عكاسی است. یك منبع نوری كه در محیط‌های كم نور به كار می‌رود. نور آن‌ها معمولاً چندان قوی نیست و مصرف ولتاژ بالایی دارند.

ثابت‌كننده تصویر: برخی از مدل‌های گران‌قیمت‌تر در بازار این قابلیت را دارند. با استفاده از این قابلیت كه معمولاً در دوربین‌های دارای زوم بالا ارائه می‌شود، تأثیر لرزش دست در تصویر كاهش می‌یابد و تصویر با حركات نرم‌تری جابجا می‌شود.

Progressive Scan: این قابلیت به دوربین امكان می‌دهد به جای ضبط كردن خطوط متناوب پیكسل‌ها، كل تصویر هر فریم را به صورت یكجا ضبط كند. با استفاده از این قابلیت كیفیت تصاویر، خصوصاً در صحنه‌های پر‌تحرك بسیار بالاتر خواهد بود.

ورودی ویدیویی: امكان ضبط از ورودی ویدیویی به شما امكان می‌دهد تصاویر ویدیویی آنالوگ خود را بدون نیاز به كارت تصویر مخصوص كامپیوتر، به تصاویر دیجیتالی تبدیل كنید.

پنج نكته‌ای كه در هنگام خرید باید به یاد داشته باشید!