قبل از اینکه روش کار را شرح دهم این را باید خاطر نشان کنم که بعضی
دوربینهای دیجیتال ( و اکنون شاید بیشترشان) دارای فیلتر حذف نور مادون
قرمز بر روی سنسور یا جلوی لنز هستند که به همین دلیل کلا استفاده از این
نوع دوربینها برای عکاسی مادون قرمز منتفی است. بنابر این قبل از اینکه
به عکاسی مادون قرمز فکر کنید، مطمئن شوید دوربین شما چنین قابلیتی را
دارد. برای تست این موضوع از یک کنترل مادون قرمز مثل کنترلر تلویزیون
میتوان استفاده کرد. در حالی که دکمه افزایش صدا یا دکمه دیگری را فشار
میدهید از نمایشگر دوربین به لامپ مادون قرمز کنترل نگاه کنید. (در
دوربینهای SLR که نمایشگر زنده ندارد، چند عکس با سرعت پایین بگیرید).
اگر نوری در لامپ دیدید، دوربین شما قادر به عکاسی مادون قرمز است، وگرنه
دارای فیلتر ضد مادون قرمز بوده و قادر به ثبت نور مادون قرمز نیست.
دوربینهای دیجیتال بر خلاف چشم ما قادر به مشاهده نور مادون قرمز هستند،
ولی برای اینکه بتوان یک عکس با نور مادون قرمز گرفت، باید از ورود نورهای
مرئی به درون دوربین جلوگیری کرد. بنابر این به فیلتری نیاز دارید که به
غیر از نور مادون قرمز، جلوی سایر نورها را بگیرد. سادهترین راه حل خرید
یک فیلتر مادون قرمز است. ولی خوب این نوع فیلتر ها بخاطر استفاده کم و
خاص بودن گران هستند و به علاوه تمام لذت ساختن آن را از دست می دهید!
راه حل چیست؟ فیلمهای اسلاید برای این که بتوانند در مقابل گرمای
پروژکتورهای نمایش اسلاید دوام بیاورند، به گونهای ساخته شده اند که نور
مادون قرمز را (که حرارت تولید میکند) از خود عبور دهند، حتی در نواحی که
کاملا سیاه باشند. یعنی فیلم اسلاید نور نخورده، و ظاهر شده را میتوان به
عنوان یک فیلتر مادون قرمز استفاده کرد!
نکته: اگر دهانه لنز دوربین شما بزرگتر از 35 م.م. است باید از اسلاید 120 م.م. استفاده کنید تا بتواند کاملا روی لنز را بگیرد.
گردآوری شده توسط: در چهارشنبه 25 آذر 1388 |
نظرات()