به طور کلی، در عکاسی دیجیتال دو نوع شارپنس وجود دارد. این‌ دو را نباید با هم اشتباه گرفت: «شارپنس اپتیکال» توسط کیفیت لنز و حس‌گر دوربین تعیین می‌شود. «شارپنس نرم‌افزاری» نیز نوعی توهم بصری است که در آن کنتراست لبه‌های تصویر تا حدودی بیش‌تر می‌شود. شارپنس نرم‌افزاری قادر به ایجاد جزییاتی بیش‌تر از رزولوشن دوربین نیست و تنها کمکی که به کیفیت تصویر می‌کند همان نشان دادن جزییات ثبت شده است.

با شارپ کردن تصویر به همان روش معمولی، لبه‌هایی صاف‌تر و تمیزتر از تصویر اولیه خواهید داشت. توجه داشته باشید که شارپ کردن بیش از اندازه تصویر باعث می‌شود دایره‌ها به صورت بسیار مصنوعی شارپ به نظر برسند. به این صورت که لبه‌ی بیرونی دایره تصویر سفید رنگ می‌شود (پس زمینه خاکستری اطراف لبه‌ها روشن‌تر می‌شود) و لبه‌ی داخلی آن سیاه (قسمت‌های خاکستری دایره اطراف تصویر تیره‌تر می‌شود). از آن‌جایی تفاوت بین لبه‌های سیاه و سفید بیش‌تر از تفاوت بین دایره خاکستری و پس‌زمینه تصویر است، کنتراست تصویر زیاد شده، این تصور ایجاد می‌شود که تصویر شارپ‌تر شده است.

شارپ کردن درون دوربینی

دوربین‌های دیجیتال به قابلیت پردازش تصویر مجهز هستند که شارپ کردن تصویر یکی از مراحل این پردازش به شمار می‌رود تا به این ترتیب، اثرات منفی بعضی از مراحل عکاسی جبران شود. توجه داشته باشید شارپ کردن بیش از اندازه باعث می‌شود لبه‌های تصویر به شدت شارپ‌ شده، دندانه‌ها، نویز و دیگر اختلالات تصویری به شکل بارزتری خود را نشان بدهند. دوربین‌های نیمه حرفه‌ای و دوربین‌های SLR در این زمینه قابلیت‌های به‌تری را به کاربر ارائه می‌کنند.

شارپ کردن با نرم‌افزار

اگر دوربین شما به قابلیت عکاسی با فرمت RAW مجهز است، امکان شارپ کردن تصویر در خود دوربین و با استفاده از نرم‌افزار و کامپیوتر وجود ندارد. البته شما می‌توانید میزان شارپنس تصویر را تعیین کنید تا به این ترتیب، از ایجاد لبه‌هایی که در مثال‌های بالا دیدید جلوگیری شود. برای مثال، می‌خواهید تصویری مناسب وب یا دیگر اهداف نمایشی داشته باشید که جزییات خوبی هم داشته باشد. فراموش نکنید شارپ کردن تصویری که قرار است چاپ شود باید با احتیاط زیادی صورت بگیرد تا تصویر بیش از اندازه رتوش شده یا پردازش شده به نظر نرسد. اگر با فرمت JPEG عکاسی می‌کنید پیشنهاد می‌شود برای شارپ کردن از قابلیت‌های داخلی دوربین بهره ببرید. چرا که با نرم‌افزارهای معمولی به راحتی نمی‌توان به نتیجه مورد نظر رسید. یکی از دلایل این امر این است که شارپ کردن درون دوربینی قبل از فشرده سازی JPEG صورت می‌گیرد، حال آن‌که شارپ کردن با کامپیوتر بعد از فشرده سازی JPEG انجام می‌شود. به همین خاطر است که در این حالت حتی مربع‌های تصویر نیز دیده می‌شوند. اگر شارپ کردن درون دوربینی شما را راضی نمی‌کند،‌ در کنار آن می‌توانید از نرم‌افزار نیز کمک بگیرید. این آسان‌ترین راه برای از بین بردن اثرات ناشی از شارپ کردن بیش از اندازه تصویر به شمار می‌رود.